Τα πόδια στο έδαφος

Σαν τρένο ξεκίνησε η ομάδα μας στις πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος.   Πέρασε από έδρες διαχρονικά δύσκολες, παίρνοντας σημαντικά αποτελέσματα.  Διατηρείται στα ψηλά κι αυτο δεν είναι καθόλου τυχαίο.   Η ήττα ήρθε στη τελευταία αγωνιστική σπάζοντας έτσι το σερί με τα θετικά αποτελέσματα.

Μια ήττα η οποία είχε και αρνητικα.  Η κακή απόδοση των παικτών μας, η μή βοήθεια της ομάδας από το πάγκο και η έλλειψη αντίδρασης.  Ο κόσμος πληγώθηκε όπως και να το κάνουμε.  Σημασία έχει πλέον να κοιτάξουμε μπροστά.  Η ομάδα έδειξε ότι μπορεί στο τέλος να επιτύχει τους στόχους της.  Και η στήριξη του κόσμου είναι εκεί.

Η ομαδα παρ’ότι έχασε απο το καργιόλη, δεν έχασε την εμπιστοσύνη του κόσμου της.  Ο ΑΕΛίστας κατανοεί και δείχνει να μή πετά στα σύννεφα.  Δέχτηκε την ήττα, όσο μπορεί να τη δεχτεί φυσικά, αναγνώρισε ότι η ομάδα μας χρειάζεται ψωμιά ακόμα για να μπορεί να συναγωνιστεί στα ίσια τα μεγάλα μπάτζετ των αντιπάλων που έχουν σαν επακόλουθο τη μεγαλύτερη ποιότητα στα ροστερ τους.  Η διαφορά ποιότητας με τον αντίπαλο στο τελευταίο αγώνα, ήταν εμφανέστατη.  Είναι πολύ σημαντικό το ότι ο κόσμος της Α.Ε.Λ. δείχνει να κατανοεί τις δυνάμεις της ομάδας μας.  Γίνεται μεγάλη προσπάθεια απο το καλοκαίρι.  Ο Ντούσαν, κι αυτός νέος προπονητής, έχει πολλά να μάθει ακόμα.  Η πορεία μέχρι τώρα πιστώνεται στον ίδιο!

Αυτή η ομάδα χρειάζεται εμπιστοσύνη.  Όχι μόνο από το κόσμο.  Η διοίκηση πρέπει να κτίσει πάνω σε αυτή την ομάδα.   Πάνω σε αυτόν το προπονητή.  Αν η τρέχουσα χρονιά έχει ώς αποτέλεσμα το στόχο που ετέθει από την αρχή, τότε σημαίνει ότι η ομάδα αυτή πρέπει να ανέβει σκαλοπάτι.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΘΟΓΡΑΦΟ