Ούτε μπαμ, ούτε υπέρβαση

H πρώτη μεταγραφή της ΑΕΛ για τη νέα σεζόν δεν χρειάζεται συστάσεις. Τον Άλεξ Ντα Σίλβα τον ξέρουμε από πρώτο χέρι, αφού την αξία του την έχει δείξει με όποια φανέλα φόρεσε στην Κύπρο.

Την άποψή μου για την αγωνιστική αξία του παίκτη την έχω ήδη γράψει προ δεκαημέρου (αναλυτικά εδώ). Εν ολίγοις, θεωρώ ότι ο φρέσκος, φορμαρισμένος Ντα Σίλβα μπορεί να ανεβάσει επίπεδο την οποιαδήποτε κυπριακή ομάδα. Τα αγωνιστικά του χαρακτηριστικά και ο τρόπος που κινεί τα νήματα δημιουργικά, κουβαλώντας την μπάλα, μοιράζοντας παιχνίδι και κοντρολάροντας τον ρυθμό, αλλά και το φαρμακερό δεξί του πόδι που τον καθιστά κίνδυνο-θάνατο σε στημένες και μη φάσεις από οποιαδήποτε απόσταση και γωνία, είναι στοιχεία που έλειπαν από την ΑΕΛ κι ο Βραζιλιάνος τα διαθέτει όλα. Όπως διαθέτει, ασφαλώς, και την εμπειρία και την προσωπικότητα για να ηγηθεί μιας ομάδας με πρωταγωνιστικές βλέψεις. Μοναδικός αστερίσκος και στοίχημα τόσο για τον ίδιο, όσο και για τον προπονητή του, είναι ο τρόπος που θα τον διαχειριστεί έτσι ώστε η φρεσκάδα του να διατηρηθεί σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς και να μην έρθει μια στιγμή στην οποία θα «αδειάσει» από δυνάμεις.

Η απόκτηση του Ντα Σίλβα αποτελεί μια πολύ καλή κίνηση για την ομάδα. Εντούτοις, ούτε για μπαμ πρόκειται, ούτε για υπέρβαση. Με όλο τον σεβασμό στους ποδοσφαιρόφιλους τόσο στα δυτικά όσο και στα ανατολικά του νησιού, η ΑΕΛ δεν είναι ούτε Πάφος FC, ούτε Ένωση Νέων Παραλιμνίου. Το να κοτσάρονται τέτοιοι χαρακτηρισμοί στη μεταγραφή αυτή δεν δίνουν περισσότερη βαρύτητα στη σημαντικότητά της. Αντιθέτως, κάνουν το μέγεθος της ομάδας να μοιάζει μικρότερο απ’ όσο είναι στην πραγματικότητα. Αλίμονο δηλαδή να μην μπορούσε να προσελκύσει και, τελικά, να ντύσει στα χρώματά της έναν παίκτη που φεύγει από τον οποιονδήποτε κυπριακό σύλλογο στα 35 του, όσο σπουδαίος και να ‘ναι.

Αν φανούν και επί του πρακτέου αυτά που ξέρουμε ότι μπορεί να δώσει ο Άλεξ στην ομάδα, τότε ο καημός που υπήρχε για ένα δεκάρι της προκοπής θα βρει επιτέλους γιατρικό. Στην πορεία, ωστόσο, δεν υπάρχει κανένας λόγος να χάνουν οι λέξεις το νόημά τους και να παρουσιάζεται ένα πράγμα ως κάτι που δεν είναι, ειδικά όταν επί της ουσίας μειώνει κιόλας την ομάδα.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΘΟΓΡΑΦΟ