Να καλλιεργηθεί ο ΑΕΛΙΣΜΟΣ

Αφορμή για να επανέλθω στα γραφόμενα για τα της ΑΕΛ, στάθηκε η εκλογή του νέου διοικητικού συμβουλίου του σωματείου τις αγαπημένης μας ομάδας. Πρώτα από όλα να τους συγχαρώ και να τους ευχηθώ καλό κουράγιο, είναι νέα παιδιά και ΑΕΛΙΣΤΕΣ πάνω από όλα. Έχουν πολύ δουλειά μπροστά τούς, νοιώθω όμως μια σιγουριά για αυτούς γιατί πάνω από όλα αγαπούν την ΑΕΛ και χρόνια τώρα δουλεύουν και παλεύουν για αυτήν.

Η φυγή του Θεοδώρου προσωπικά με γεμίζει με προβληματισμό και σκέψεις και μάς δίνει μια εικόνα για το τι επικρατεί στα ενδότερα τις ομάδας. Εξηγούμαι, ο Θεόδωρος έδειξε έργο, ένα παιδί που γεννήθηκε ΑΕΛΙΣΤΑΣ και ΑΕΛΙΣΤΑΣ θα πεθάνει και όμως η μεγάλη τού αγάπη δεν βρήκε λόγους να τον κρατήσει και τον άφησε να φύγει. Μια ζωή διώχνουμε τα δικά μάς παιδιά και χρυσοπληρώνουμε ξενόφερτους, που το μόνο που τους νοιάζει είναι να πληρωθούν και ούτε ξέρουν τι εστί ΑΕΛ και ΑΕΛΙΣΜΟΣ και ούτε θα το νοιώσουν. Είδαμε και την πριν Θεοδώρου εποχή, κάποιοι εκεί στην ΑΕΛ τι έκαναν.  Θεωρούν ότι τα δικά μάς παιδιά επειδή είναι ΑΕΛΙΣΤΕΣ δεν έχουν κοινωνικές υποχρεώσεις ούτε χρειάζονται λεφτά για να ζήσουν και να συντηρήσουν την οικογένεια τούς. Ξεκινά η νέα χρονιά με μια μεγάλη ήττα τις ποδοσφαιρικής ομάδας, και ένα τεράστιο κενό στην πιο σημαντική θέση μιας ομάδας πού θέλει να λέγεται επαγγελματική και σύγχρονη.

Το νέο διοικητικό συμβούλιο του σωματείου πρέπει να καλλιεργήσει και να συντηρήσει τον ΑΕΛΙΣΜΟ αλλά και να τιμήσει και να αναγνωρίσει τον ΑΕΛΙΣΜΟ. Σαν ΑΕΛΙΣΤΕΣ οφείλουμε να σταθούμε δίπλα στην ΑΕΛ. Να αγκαλιάσουμε την ομάδα και την ιδέα μάς πού μάς ομορφαίνει την ζωή όσο και αν μας πληγώνει. Η ΑΕΛ όμως είναι επιλογή μάς και έχουμε μάθει να ζούμε άβολα. Θεόδωρος καλή τύχη σε ότι κανείς.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΘΟΓΡΑΦΟ