Καλώς μας… καλωσορίσατε

Εντάξει πόσα χρόνια… Όχι πως ποτέ ζήσαμε τη λογοκρισία, ούτε και κάποιος μας προέτρεψε να πούμε κάτι που δεν πιστεύουμε, αλλά ρε φίλε… θέλεις ένα δικό σου στέκι. Ή θες το σπίτι σου για να νιώσεις άνετα.

Κάπου να πας να χαλαρώσεις ρε παιδί μου. Να τα πεις μ’ ένα φίλο, άμα είναι να γίνεις κομμάτια, να νιώθεις όμως ασφάλεια. Να πέσεις κάτω και να έρθει ένας φίλος να σε σηκώσει. Να πας με τη γκόμενα/ο και να χαλαρώσεις.

Δεν θα υπάρχει κανείς να το παίξει υπεράνω. Δεν θα κάνει τον ξερόλα, ντε και καλά. Ότι δεν είσαι ανάμεσα σε λαμόγια που την ψάχνουν και άμα λάχει σε πουλούν στη ψύχρα ανά πάσα στιγμή.

Το έχω παρατραβήξει; Είναι μάλλον γιατί συναισθηματικά νιώθεις κάπως περίεργα. Γράφεις στο δικό σου στέκι. Εσένα και φίλων σου.

Και ξέρεις… στα στέκια φίλων, συνήθως μοιράζονται τις ίδιες αντιλήψεις. Έχουν λίγο πολύ τα ίδια πιστεύω για το τι είναι η ζωή και πως πρέπει να την αντιμετωπίζουμε.

Καμιά φορά τούτα τα άτομα δημιουργούν. Δημιουργούν για να «σπιτώσουν» μια δική τους ιδέα. Ακόμη και σ’ ένα τόπο όπως στην Κύπρο. Εχθρό της δημιουργικότητας.

Η καθημερινή όμως αγάπη και ενασχόληση με την ΑΕΛ είναι τόσο ισχυρή που δεν μασάει από κατεστημένα. Ούτε και από το περιβάλλον. Γι’ αυτό και φτιάξαμε την anatoliki.com, γι’ αυτό και φτιάξαμε το δικό μας διαδικτυακό περιβάλλον.

Από το anatoliki… καταλαβαίνεις ότι μόνο μια «ξυπόλητη ψυχή» μπορούσε να εμπνευστεί τέτοιο όνομα. Επί τούτου, χωρίς καμία αμφιβολία, με όλη την αλήθεια που υπάρχει, ο «νονός» της anatoliki.com είναι «ξυπόλητη ψυχή».

Σας διαβεβαιώ επίσης ότι ένας άλλος της παρέας δεν είναι απλά «ξυπόλητη ψυχή», παρακολούθησε ολόκληρο το παιγνίδι Παρτιζάν- ΑΕΛ στο Βελιγράδι, ξυπόλητος. Τώρα, γιατί και πως… μην με ρωτάτε, δεν θυμάμαι.

Γενικώς σε αυτή την ιστοσελίδα, φτιάξαμε ένα διαδικτυακό στέκι, οι τοίχοι του οποίου είναι βασισμένοι στο κίτρινο και μπλε.

Επ αυτού μην αμφιβάλετε καθόλου. Θα γράφει ο καθένας ότι θέλει και ότι πιστεύει ότι είναι καλό για το σωματείο και ότι αυτό το περιβάλλει. Έχει όμως ο καθένας τις απόψεις του. Τι είναι καλό και τι όχι. Άλλοι σκέπτονται με τρόπο Χ και άλλοι Ψ. Εδώ θα γράφεται και το Ω. Κοινή βάση είναι τα τρία γράμματα της ζωής όλων… Α…..Ε…..Λ.

Δεν σου λέω ότι θα τα κάνουμε τζάμπα. Ούτε ΑΕΛισμό πουλάμε, ούτε θέλουμε κιόλας να το κάνουμε. Στο κάτω, κάτω αν γίνουμε πλούσιοι απ’ αυτό τα site θα πάμε στη Μακαρίου και θα του πούμε «Ευχαριστούμε.. άσε μας όμως να κάνουμε κουμάντο».

Όπως και να έχει, άλλο θέλω να σου πω από την  αρχή του κειμένου. Οι καταστάσεις ωρίμασαν, τα πρόσωπα το ίδιο, η εμπειρία υπάρχει, νομίζω ότι έφτασε η στιγμή.

Το 2017 να δημιουργηθεί ένα στέκι όπως σε προηγούμενα χρόνια κάποια άλλα. Αυτό είναι ο σκοπός και στόχος όλων όσων συμμετείχαν στη δημιουργία του. Οι ψυχές να βρουν και ένα σπίτι σ’ αυτό τον παράλληλο κόσμο που όλοι ζούμε. Το ίντερνετ.

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΘΟΓΡΑΦΟ