Δεν αρκεί να ‘σαι ισάξιος

Ο θίασος που κατέβηκε να παίξει στις αρχές του Μάρτη στο αντίστοιχο ντέρμπι της πρεμιέρας των πλέι οφ δεν είναι μέτρο σύγκρισης, συνεπώς κουβέντα για «βελτίωση» σε σχέση με εκείνο το παιχνίδι δεν χωρά. Όχι τους πρωταθλητές της U19, τα παιδάκια της U14 (τρόπος του λέγειν) να έριχνες μέσα, θα έβλεπες βελτίωση σε σχέση με την εικόνα εκείνης της βραδιάς. Απέναντι στον συγκεκριμένο αντίπαλο, ωστόσο, ούτε το να είσαι ισάξιος δεν είναι αρκετό. Όσο κι αν δεν σ’ αρέσει να το ακούς (υποθέτω), ο Απόλλωνας έχει καλή ομάδα φέτος. Πολύ καλή ομάδα. Ομάδα που αν δεν παίξεις καλύτερά της, δεν μπορείς να της «κλέψεις» τη νίκη. Βαθμό ίσως, αν αντιπαραθέσεις νεύρο, τρεξίματα κι ιδρώτα σε συνδυασμό με τη δική σου ποιότητα. Τρίποντο, όχι.

Η ομάδα δεν μπήκε καλά στο χθεσινό παιχνίδι και στα πρώτα 10-15 λεπτά ψαχνόταν στο γήπεδο, με τον αντίπαλο να κυριαρχεί. Στη συνέχεια ισορρόπησε κι είχε στο επόμενο δεκάλεπτο το δικό της διάστημα υπεροχής στο οποίο δημιούργησε και τις δύο καλύτερες στιγμές της στο ματς. Στο υπόλοιπο του πρώτου μέρους, αλλά και στο δεύτερο, ο Απόλλωνας κρατούσε μεν περισσότερο την μπάλα όμως δεν επιβλήθηκε και σε γενικές γραμμές το παιχνίδι δεν ξέφυγε και πολύ από την ισορροπία.

Η διαφορά ποιότητας, ωστόσο, ήταν αυτή που έκρινε το ματς σε βάρος της ομάδας, που στο συγκεκριμένο κομμάτι μειονεκτεί. Αυτό δεν φάνηκε μόνο στις ευκαιρίες και τα γκολ που έκριναν το ματς αλλά κι όσο το παιχνίδι ήταν ισόπαλο σε ορισμένους συνδυασμούς του αντιπάλου, που έβγαζε συνεργασίες «ένα-δύο» που λέμε με τους παίκτες της ΑΕΛ να είναι ακόμα στο ένα, ενώ οι άλλοι έκαναν ήδη την κίνηση του δυόμιση. Επιπρόσθετα, χθες η παραγωγικότητα της ομάδας θύμισε τους περισσότερους αντίστοιχης φύσης (απέναντι σε ομάδα της εξάδας δηλαδή) αγώνες που έδωσε όταν είχε στον πάγκο της τον Μπαλταζάρ. Δυο καθαρές ευκαιρίες είχε όλες κι όλες, oι οποίες, φυσιολογικά, δεν ήταν αρκετές.

Το τελευταίο σχόλιο δεν αποτελεί, ασφαλώς, μομφή για τον Κέρκεζ. Ούτε ενάμιση μήνα δεν έχει που έκατσε στον πάγκο της ομάδας ο άνθρωπος κι ό,τι και να θέλει να κάνει, όσες αλλαγές στο DNA ή τη φιλοσοφία της και να θέλει να επιφέρει, είναι αδύνατον εκ των πραγμάτων να μπορέσει να το πράξει όσο τρέχει αυτή η σεζόν. Το κατά πόσον θα του δοθεί η ευκαιρία να το κάνει του χρόνου θα περιμένουμε να το δούμε. Αυτό που ξέρουμε σίγουρα είναι τις προθέσεις του ιδίου, αφού πιο κρυστάλλινο μήνυμα-επιθυμία για να παραμείνει στο πόστο του δεν θα μπορούσε να ‘χε στείλει.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΘΟΓΡΑΦΟ