Τώρα πάρ’ το το μήνυμα

Δεν πέρασαν παρά μόνο λίγες μέρες από την τελευταία φορά που λίγο έλειψε να μείνει η ομάδα με δυο χείλη καμένα σε παιχνίδι που έμοιαζε κατάδικό της. Όσο κι αν σκεφτόσουν ότι ΑΕΛ είσαι και σπανίως αντέχεις χωρίς σασπένς, με την εικόνα που έβγαλε η ομάδα στο πρώτο ημίχρονο έλεγες δεν μπορεί να μην πάμε για περίπατο στο δεύτερο. Έλα όμως που γίνεται…

Μέχρι το 48’ τα πράγματα κυλούσαν άψογα. Για πρώτη φορά φέτος η ομάδα είχε τόση ορμή κι αρμονία μαζί. Ορμή που της έδωσε η ταχύτητα και οι συνεχείς κινήσεις στο επιθετικό της τρίτο κι αρμονία γιατί το παιχνίδι της ήταν πιο πολυδιάστατο από κάθε άλλη φορά. Η δεξιά πτέρυγα με τους Αϊρόσα και Τόρρες ήταν πυραυλοκίνητη κι η απέναντι πλευρά με τους Γουίλερ και Αβραάμ λειτουργούσε επίσης πολύ καλά. Μέσα σ’ αυτά ανάπτυξη είχε κι από τον άξονα, με τον Σοάρες να κάνει τα απλά, τον Λεάντρο να συνδέει τις γραμμές και τον Ρομάν πάντοτε έτοιμο για την τελική πάσα ή προσπάθεια. Μ’ αυτά ως δεδομένα, το 0-3 του ημιχρόνου που συνδυάστηκε με άλλες τρεις-τέσσερις καλές ευκαιρίες για γκολ ήταν η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων.

Αυτό που έγινε μετά, ωστόσο, κάθε άλλο παρά φυσιολογικό ήταν. Με το που δέχτηκε το πρώτο γκολ, την ομάδα την έπιασε η τρικυμία. Και δεν είναι η πρώτη φορά που το ‘δαμε αυτό, αφού κάτι ανάλογο είχε γίνει ούτε δυο εβδομάδες προηγουμένως στο Μακάρειο. Το πρώτο γκολ το διαδέχθηκε και δεύτερο, το οποίο διαδέχθηκαν κι άλλες ευκαιρίες. Ας όψεται η αστοχία του αντιπάλου κι η σταθερότητα του Βοζίνια, προτού ο Μπαλταζάρ ρίξει στο παιχνίδι τον Νικολάου. Ο γρήγορος ρυθμός έπεσε λίγο μετά την είσοδό του, η ομάδα μπόρεσε να κρατήσει περισσότερο την μπάλα κι ο Τεϊσέιρα στο 65’ έκανε τους σφυγμούς να κατέβουν σε πιο φυσιολογικά επίπεδα. Φυσικά, η Αλκή έβγαλε κι άλλες ευκαιρίες μέχρι το τέλος του αγώνα. Το ίδιο όμως κι η ΑΕΛ, που δεν είχε την ίδια ένταση σε σχέση με το πρώτο μέρος όμως δεν άφησε να της ξαναξεφύγει ο ρυθμός στο τελευταίο 20λεπτο.

Για δεύτερη φορά μέσα σε τρεις αγωνιστικές λοιπόν η ΑΕΛ έπεσε σε φουρτούνα, όμως και πάλι κατάφερε να τη γλιτώσει απ’ τα βράχια. Στη συνέντευξη Τύπου μετά το χθεσινό ματς ο Μπαλταζάρ τόνισε ότι είπε στους παίκτες του 10 φορές να μη χαλαρώσουν, όμως μάλλον θα ‘πρεπε να τους το πει 50. Το μήνυμα που εστάλη στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό δεν το πήραν κι αν γινόταν η στραβή το κρίμα θα ‘ταν προτίστως γι’ αυτούς, που θα γκρέμιζαν αυτά που έφτιαξαν με τους δικούς τους κόπους. Τώρα που τους ξαναστάληκε ας φροντίσει να το πάρει όλη η ομάδα, γιατί με τέτοια νοοτροπία μπορεί να τη γλιτώσεις με τον τακτακαλά και την Αλκή, αλλά απέναντι στους ποιοτικότερους αντιπάλους της δεύτερης φάσης μάλλον δεν θα την βγάλεις καθαρή.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΘΟΓΡΑΦΟ