Αχρείαστο σασπένς

Μπαίνεις στο παιχνίδι φουριόζος και πριν καν βγει το πρώτο τέταρτο είσαι ήδη μπροστά στο σκορ. Δεν συνεχίζεις με την ίδια ένταση, όμως πριν τελειώσει το ημίχρονο βάζεις άλλο ένα και παίρνεις για τα καλά τα γκέμια. Διαχειρίζεσαι το ματς και δεν αφήνεις τον τερματοφύλακά σου να προβληματιστεί ιδιαίτερα, ενώ μετά το 70-75’ έχεις πια εικόνα κι απ’ όλους τους νέους και ξανανεβάζεις στροφές. Κι άξαφνα, πάνω που απολαμβάνεις αραχτός τον Γκαμπιονέτα να ντριμπλάρει κόσμο λες και παίζει με τους φίλους του στην παραλία της Κοπακαμπάνα, και σκέφτεσαι ότι είναι θέμα χρόνου να βάλεις άλλο ένα, έρχεται από το πουθενά ένα γκολ για να δώσει στο ματς σασπένς που δεν χρειαζόταν καθόλου. Στο τέλος, έφτασες στο σημείο να λες «πάλι καλά» που γλίτωσες την πτώση στο κενό, παρά το γεγονός ότι την είδες Φιλίπ Πετί* χωρίς αιτία κι αφορμή.

Το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό άρχισε ιδανικά για την ομάδα. Η ΑΕΛ μπήκε στο γήπεδο αποφασισμένη να επιβληθεί και στο πρώτο τέταρτο η κυριαρχία της ήταν ολοκληρωτική. Είχε κατοχή μπάλας που άγγιζε το 75%, βρήκε τρεις καλές στιγμές πριν καν συμπληρωθεί το δεκάλεπτο, είχε μια σπουδαία ευκαιρία στο 13’ και στο ίδιο λεπτό μπήκε μπροστά στο σκορ με το πρώτο γκολ του Μαύρου στο πρωτάθλημα, που ήρθε, μάλιστα, κόντρα στην πρώην ομάδα του.

Μετά το 20λεπτο, ωστόσο, οι στροφές έπεσαν και μάλιστα πολύ. Έστω κι αν ο αντίπαλος ήταν επί της ουσίας ακίνδυνος, από το 20’ μέχρι και το 60’ περίπου η ομάδα (παρα)χαλάρωσε. Οι παίκτες κατέβασαν την έντασή τους, πήγαιναν χαλαρά πάνω στην μπάλα και τους αντιπάλους κι έδωσαν στον Ολυμπιακό κατοχή και μέτρα στο γήπεδο. Οι στροφές ανέβηκαν ξανά μετά το 70’, όμως παρά το γεγονός ότι φαινόταν θέμα χρόνου να γίνει το 0-3, μια στιγμή ολιγωρίας στην άμυνα (απ’ αυτές που βλέπουμε κατ’ επανάληψη στις τρεις τελευταίες αγωνιστικές) έφερε αντ’ αυτού το 1-2. Μέχρι το τελικό σφύριγμα, μάλιστα, ο Ολυμπιακός είχε άλλες δύο ευκαιρίες για να προκαλέσει έμφραγμα στην ΑΕΛ, η οποία στο τέλος επέστρεψε στις νίκες έστω και με πολύ περισσότερο άγχος απ’ όσο προδίκαζαν τα πρώτα 88 λεπτά του αγώνα.

Με περισσότερη αποτελεσματικότητα και ουσία στην τελική προσπάθεια και με περισσότερη προσοχή στην άμυνα, που στις τρεις τελευταίες αγωνιστικές κάνει (συνεχόμενα) λάθη που δεν βλέπαμε στο μεγαλύτερο κομμάτι του πρωταθλήματος, τα πράγματα σαφώς και δεν θα οδηγούνταν εκεί. Εδώ είναι που περιμένεις να δεις την ομάδα καλύτερη στα επόμενα ματς, αφού οι τρεις νίκες στους ισάριθμους αγώνες που ακολουθούν πριν το φινάλε της πρώτης φάσης με την Ανόρθωση είναι καθήκον.

Ας κλείσουμε με μια κουβέντα για τους νέους. Χθες είχαμε την ευκαιρία να τους δούμε και τους τέσσερις κι αλήθεια είναι ότι το πρώτο δείγμα ήταν ικανοποιητικότατο, τουλάχιστον για τους τρεις από αυτούς. Τόρρες και Τεξέιρα είχαν θετική παρουσία, ενώ ο Γκαμπιονέτα έδωσε μια 15λεπτη παράσταση που αν αποτελεί το τρέιλερ γι’ αυτό που θα ακολουθήσει, τότε είναι πολύ πιθανό να δούμε πολλά ωραία πράγματα από δαύτον.

*Μία σύνοψη για το κατόρθωμα (ή την τρέλα όπως θα την αποκαλούσαν πολλοί) του τολμηρού αυτού κυρίου εδώ. Για τη συγκεκριμένη ιστορία γυρίστηκε επίσης η ταινία The Walk του 2015.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΘΟΓΡΑΦΟ