Mε μιλλοσφοτζίσματα και μουρμούρα δεν φτιάχνονται ομάδες

Η χρονιά οδεύει προς το τέλος της και κρατάω μια μικρή αισιοδοξία ως το πού θα καταλήξει γιατί έχω μάθει να μην ρίχνω ποτέ λευκή πετσέτα. Η ομάδα έδειξε ότι μπορούσε για περισσότερα και δημιούργησε τις προσδοκίες για κάτι περισσότερο από όσα θα μπορούσε, και διευκρινίζω ότι ο προπονητής και οι παίχτες παλεύουν και δίνουν όσα μπορούν αλλά ειναι φανερό ότι λείπει το κάτι παραπάνω,αυτή η ποιότητα πού θα την έπαιρνε σε άλλο επίπεδο.

Από τότε πού θυμάμαι τον εαυτό μου με εξαίρεση μια δυο χρονιές λέγαμε του χρόνου θα είναι καλύτερα τα πράγματα να μάθουμε από τα φετινά παθήματά και να προχωρήσουμε πιο δυνατοί. Έφτασε όμως η ώρα να κατανοήσουμε όλοι το ποτήρι ξεχείλισε και επιβάλλεται η ΑΕΛ να έχει μόνιμη πρωταγωνιστικη πορεία. Με μιλλοσφοτζίσματα (Αλταΐρ, Μέσκα) δεν φτιάχνονται ομάδες, ούτε με την μουρμούρα αλλά με όραμα και στόχους.

Δύο είναι τα στοιχήματα που καλείται να κερδίσουν όσοι κρατούν τα ηνία τις ΑΕΛ να φτιάξουν με ομάδα με τσαγανο που αρνείται να χάσει και να προκαλέσει την επιστροφή τού ΑΕΛΙΣΤΑ.

Δεν είμαι μηδενιστης ξέρω έγιναν και γίνονται πολλά ήρθε η ώρα να γίνουν περισσότερα όμως οποίος δεν μπορεί να αδειάσει την γωνία, σέβομαι επίσης τούς παίχτες και τον προπονητή πού από πέρσι παλεύουν μόνοι τούς.

Το πού θα καταλήξει η χρονιά δεν ξέρω, ελπίζω να οδηγήσει σε ευρωπαϊκά ταξίδια πού θα είναι άθλος με τα φετινά δεδομένα, αν όχι στρωθείτε στην δουλειά και κάντε ότι πρέπει να κάνετε για να τελειώνουν οι χρονιές με ευρωπαϊκά εισιτήρια και τίτλο, τον τρόπο τον ξέρετε. Κάντε ότι πρέπει να γίνει.

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΘΟΓΡΑΦΟ