«Ήρθε η στιγμή να προβληματιστούμε και να ορίσουμε τι πραγματικά θέλουμε»

Έχω πλέον κουραστεί να βλέπω την κερκίδα τις ΑΕΛ σε τέτοιο χαλί όπως στο παιχνίδι με την αεκ. Δεν θα ψάξω δικαιολογίες ούτε φταίχτες ούτε αφορμές σκοπός δεν είναι να επιρρίψω ευθύνες ούτε να βρω τον αποδομπιαίο τράγο γιατί στο μυαλό τα πράγματα είναι απλά φταίμε όλοι και ήρθε η ώρα η δικιά μάς φτάνει η μιζέρια, η κριτική με την απάθεια δεν πας πουθενά δεν καταφέρνεις τίποτα. Ήρθε η στιγμή να προβληματιστούμε να ψάξουμε και να ορίσουμε τι πραγματικά θέλουμε. Λάθη έγιναν από όλους, αλλά ας αναρωτηθούμε όλοι ΕΜΕΙΣ πού κρίνουμε πού πυροβολούμε, πού γκρεμίζουμε τι έχουμε κάνει; Πώς έχουμε βοηθήσει την ΑΕΛ μας; Ποιά τα δικά μάς λάθη; Άραγε εμείς είμαστε σωστοί η έχουμε ασυλία. Τι έχουμε κάνει η τι κάνουμε για να έρθουν οι καλύτερες μέρες; Το να έχεις απαιτήσεις αλλά να είσαι αδρανής και απαθείς σημαίνει ανικανότητα και μόχθος.

Για μένα είναι κατάντημα η παρουσία κόσμου όπως η προχθεσινή και γενικά η φετινή εικόνα τις Ανατολικής. Κανένα μπάτζετ και καμία ήττα και ειδικά άμα η ομάδα είναι στους στόχους τις δεν φταίνε. Η απουσία κόσμου δήθεν πού αγαπούν την ΑΕΛ αλλά την εγκατέλειψαν είναι μαχαίρι στην καρδιά μου εμένα προσωπικά και είμαστε συνένοχοι με τούς καλοθελητές- εχθρούς κατεστημένο γιατί τούς ανοίξαμε την πόρτα και επιτρέπουμε στον κάθε ένα τούς να κάνει ότι θέλει, οπότε θέλει και όπως θέλει. Το χειρότερο είναι ότι ταυτίζεται μαζί τούς ο τάχα ΑΕΛΙΣΤΑΣ. Ποιός; Αυτός που είναι απών αυτός που σκέφτεται τον εαυτό τού και βάζει το εγώ του πάνω από την ΑΕΛ συγγνώμη αλλά αυτός δεν είναι ΑΕΛΙΣΤΑΣ αλλά φίδι.

Δεν είναι αυτή η ΑΕΛ πού μού παρέδωσαν οι μεγαλύτεροι μού αυτοί δεν έβαζαν τίποτα και κανένα πάνω από την ΑΕΛ ούτε επέτρεπαν κανενός να ασελγεί πάνω στην ΑΕΛ. Δεν τους ένοιαζε κανένας πρόεδρος κανένα μπάτζετ ήταν εραστές τις Αθλητικής Ένωσης Λεμεσού αγιάτρευτα ερωτευμένη με την ιδέα και ύπαρξη της. Άραγε σάς αρέσει όλο αυτό πού βλέπετε; Νοιώθετε δικαιωμένοι; Ποιόν πολεμάτε; Ποιόν χλευάζετε; Θα σάς πω εγώ. Τον εαυτό σας, το δικό μάς σπίτι, την δικιά μας ερωμένη, δηλητηριάζονται τα δικά μάς πιστεύω. Γιατί εσείς έχετε λιποτακτήσει, εσείς εγκαταλείψετε την ιδέα πού τάχα αγαπάτε και κάθεστε στον καναπέ, στον καφέ και βγαίνετε στο ραδιόφωνο γράφετε στα Facebook και νοιώθετε ευχαριστημένοι με όλα αυτά που βλέπετε. Να σάς πω το νέο όμως με όλους εσάς γελάνε όλοι μαζί σας, μαζί μάς γιατί χλευάζουν την ΑΕΛ και ΑΕΛ είμαστε όλοι μάς.

Θέλετε όραμα, θέλετε μπάτζετ, θέλετε τίτλους εμείς τι κάνουμε για να πετύχουμε και εγώ θέλω να κερδίσω το τζόκερ το Λόττο αλλά δεν σηκώνουμε να πάω να παίξω πώς θα κερδίσω; Με τα λόγια; και την σκέψη;
Ας προβληματιστούμε όλοι μάς γιατί δεν πάει άλλο, ο ΑΕΛΙΣΤΑΣ Ήταν πάντα εκεί για αυτό μάς ζήλευαν και μάς πολεμούσαν περάσαμε τρικυμία και φουρτούνες αλλά ήμασταν ενωμένοι για αυτό είχαμε και τον σεβασμό και την αξιοπρέπεια μάς και δεν τολμούσαν να πειράξουν την ΑΕΛ ΜΑΣ.

Πριν μού πείτε φταίει ο ένας φταίει ο άλλος κοιτάξετε πρώτα το καθρέφτη και αναρωτηθείτε πως το επέτρεψα αυτό; Ας αναλογιστούμε και εμείς τις ευθύνες μας τα θέλω μάς Και τον τρόπο Αντίδρασης ή ας μείνουμε απαθής να σβήσει ο ΑΕΛΙΣΜΟΣ και η ιδέα τις ΑΕΛ. Συνένοχοι είμαστε όλοι σε αυτό υπήρξαμε και χειρότερα αλλά ήμασταν περήφανοι όχι όπως τώρα. Αναρωτηθείτε ποιά ΑΕΛ παραλάβαμε και ποιά ΑΕΛ θα παραδώσουμε. Το να κρίνεις είναι εύκολο, το να εγκαταλείψεις το καράβι είναι εύκολο, το να βρίσκεις δικαιολογίες είναι εύκολο. Το να μένεις και να παλεύεις θέλει αρχίδια και μαγκιά διάλεξε ποιος και τι θέλεις λοιπόν η θα μείνεις να παλεύεις η θα το βάλεις στα πόδια; Κλείνοντας να ευχαριστήσω αυτούς που αρνούνται να εγκαταλείψουν την ιδέα και είναι εκεί να πω και ένα μπράβο στα παιδιά τού ΣΥΦΑΕΛ πού παλεύουν με νύχια και δόντια. Αδέλφια κρατάτε γερά και συνεχίστε δυνατά ο ΑΕΛΙΣΜΟΣ δεν ήταν ποτέ εύκολος.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΘΟΓΡΑΦΟ