«Εγεννήθη» εταιρεία

Ο ρομαντισμός αποδυναμώνεται, το μεράκι δεν αρκεί, το μόνο που χρειάζονται οι ομάδες είναι λεφτά και ανθρώπους που μπορεί να επενδύσουν. Έχουμε φτάσει πλέον την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα και στο ποδόσφαιρο έχει ριζώσει για τα καλά ο επαγγελματισμός.

Είμαστε κάπου στο 2007 και ΑΕΛ είναι στο χείλος του γκρεμού. Το παιδί της Λεμεσού που για δεκαετίες έκανε περήφανη την πόλη, είναι πληγωμένο και δείχνει ότι κανείς δεν μπορεί να το βοηθήσει.

Θύμα ανίκανων παραγόντων, δέσμια στα χρέη που δημιούργησαν διάφοροι τυχοδιώκτες ο ιστορικός σύλλογος της Κύπρου βρίσκεται στον αναπνευστήρα.

Κάπου εκείνη την εποχή, αρχές του 2008 ένας σχετικά άσημος νομικός, που δραστηριοποιείται επιχειρηματικά σε Ρωσία και Ουκρανία πείθεται να αναμειχθεί στα διοικητικά της ομάδας.

 

Άπειρος χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις επί του αντικειμένου και αφού δαπάνησε πολλά λεφτά στο μπασκετικό τμήμα του σωματείου ως βασικός χορηγός, τελικά αναλαμβάνει την προεδρία της ΑΕΛ.

Συμπορευόμενος με τις ανάγκες της εποχής προβαίνει σε μια κεφαλαιώδες κίνηση για την ιστορία της ομάδας. Μετά από σχετικές διεργασίες έτσι όπως προέκυψαν μέσα από τη Γενική Συνέλευση του σωματείου, το ποδοσφαιρικό τμήμα της ΑΕΛ μεταφέρεται στην κυριότητα της εταιρείας ΑΕΛ Ποδόσφαιρο ΛΤΔ.

Από το 2008 χρονολογία ίδρυσης της η εν λόγω εταιρεία έχει την υποχρέωση να συντηρεί το ποδοσφαιρικό τμήμα και να καταβάλει του μισθούς των εργαζομένων σ’ αυτό.

Η ΑΕΛ μπαίνει σε μια άλλη εποχή, πιο σκληρή, πιο ψυχρή. Τα ιδεώδη όμως, έτσι όπως τα έθεσαν οι νεαροί της δεκαετίας του 30’ τον περασμένο αιώνα, δεν κλυδωνίζονται, ούτε και αμφισβητούνται.

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΘΟΓΡΑΦΟ